Gelaten ondergaat een driee͏̈ntwintigjarige man in 1914 zijn mobilisatie naar de Ardennen, een gruwelijke ervaring. Twee jaar later keert hij als oorlogsinvalide terug naar zijn geliefde, maar is er nog een toekomstperspectief?
Titel
14
Auteur
Jean Echenoz
Vertaler
Martin De Haan
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
14
Editie
2
Uitgever
Breda: De Geus, 2015
121 p.
ISBN
9789044534795 (hardback)

Besprekingen

Het verlangen naar een kwetsuur

Vreemd dat een roman over de Groote Oorlog pas na het herdenkingsjaar in vertaling beschikbaar is. Toch klagen we niet, want zo ontsnapt een prachtig kleinood van Jean Echenoz alsnog aan de vergetelheid.

Jean Echenoz (°1947) is de meester van de lichte ironie en werd daar in 1999 al voor gebrevetteerd met de Prix Goncourt voor Je m'en vais. Sindsdien staat de Franse schrijver garant voor speelse en gevoelige romans, vol onverwachte wendingen.

Het verrast enigszins dat ook Echenoz zich met 14 in 2002 op de Eerste Wereldoorlog gooide. Ook in Frankrijk kun je immers de straten plaveien met romans over de grote wereldbrand. Tikje absurd dat Uitgeverij De Geus nu pas met de vertaling van 14 komt, net na het herdenkingsjaar. Maar het zou doodjammer zijn als deze bijzondere roman onopgemerkt blijft.

Echenoz zoekt het kleine in de Groote Oorlog en zoomt in op de belevenissen van vijf 'hommes ordinaires', die noodgedwongen meesjokken in de gruwel. De schrijver beseft dat hij misschien weinig wereldschokkends heeft toe te voegen aan de stapel WOI-boeken: 'Dit alles is al duizend keer beschreven, dus misschien is het niet de moeite om nog langer stil te staan bij die smerige, st…Lees verder

Een vloek en een zucht

Het lijkt wel of de stroom publicaties over de Eerste Wereldoorlog nooit opdroogt. Ook Jean Echenoz laat in14 de strijd weer opflakkeren. Niet dat het boek geschreven is om mee te surfen op de herdenkingsgekte. Het origineel verscheen al in 2012, maar werd nu pas in het Nederlands vertaald. 'Dat ...

Het lijkt wel of de stroom publicaties over de Eerste Wereldoorlog nooit opdroogt. Ook Jean Echenoz laat in14 de strijd weer opflakkeren. Niet dat het boek geschreven is om mee te surfen op de herdenkingsgekte. Het origineel verscheen al in 2012, maar werd nu pas in het Nederlands vertaald. 'Dat alles is al duizend keer beschreven, dus misschien is het niet de moeite om nog langer stil te staan bij die smerige, stinkende opera', bedenkt de verteller. Want net als zo'n muziekdrama is een oorlog 'overweldigend, pompeus, buitensporig, vol langdradige passages', maakt hij 'veel lawaai en is hij op den duur nogal saai'. Dat kan gelukkig niet gezegd worden van deze compacte roman. Zelden werd een oorlog in zo'n kort bestek uitgevochten.

Doorgaans inspireert de Eerste Wereldoorlog romanciers tot boeken van lange adem, in de trant van Het vuur van Henri Barbusse,Houten kruisen van Roland Dorgelès,Oorlogsroes van Ernst Jünger of Van het westelijk front geen nieuws van Erich Maria Rema…Lees verder

Kortzichtigheid en opportunisme. Ingedikt tot weinig meer dan 100 bladzijden beeldt Echenoz (1947) wrang ironisch doorschoten de Franse onmacht in W.O.I uit. De mobilisatie is een feit en Anthime, boekhouder bij een schoenenfabriek, vertrekt welgemoed maar onvoorbereid met zijn drie vis- en drinkvrienden naar het oorlogsfront. Zijn hautaine broer Charles, directielid bij dezelfde fabriek, reist eveneens af en sneuvelt als eerste als zijn verkenningsvliegtuigje wordt neergehaald. Het lot van Icarus! Thuis bevalt vriendin Blanche van zijn dochter. Ook de drie vrienden ondergaan successievelijk de grillen van het onontkoombare noodlot. Zelf verliest Anthime zijn rechterarm, keert terug naar de Vendée, waar Blanche zich liefdevol over hem ontfermt. Maar de fabriek floreert, want levert voor veel geld inferieur schoeisel aan het leger! Niet zozeer de innerlijke beleving, de gemoedstoestand van de personages tekent hier het menselijk tekort als wel de zichtbare kloof tussen illusie en dodel…Lees verder

Over Jean Echenoz

Jean Echenoz (Orange, 26 december 1947) is een Franse schrijver.

Levensloop

Echenoz studeerde sociologie en civiele techniek in onder meer Aix-en-Provence, Marseille en Parijs, en heeft zich in 1970 in de laatste stad gevestigd. Zijn eerste boek, Le méridien de Greenwich (De breedtegraad van Greenwich), verscheen in 1979. Sindsdien heeft hij nog negen romans gepubliceerd en een tiental Franse prijzen ontvangen, waaronder de prix Médicis 1983 voor Cherokee en de prix Goncourt 1999 voor Je m'en vais (in het Nederlands verschenen als Ik ben weg). Echenoz' werk wordt alom bejubeld in de Franse literaire kritiek.

Bibliografie

  • Le méridien de Greenwich - Minuit, 1979.
  • Cherokee - Minuit, 1983.
  • L'équipée malaise - Minuit, 1986.
  • L'occupation des sols - Minuit 1988 (Nederlandse vertaling door Martin de Haan…Lees verder op Wikipedia